2/4/2008 · Kategori: guzelsozler
Bu şehrin bütün sokaklarına sinmiş yalnızlığım Sensizliğin köşe başındayım Avuçlarımda kırık dökük pişmanlıklar Avuntusuz çıkmazlara doğru yürüyorum Bütün umutsuzluğuma inat Yine seni arıyorum... Dudaklarımda bildiğin o ıslık Sokak lambalarına sığınıyorum Hafiften bir yağmur ağlıyor benimle Bir deli rüzgar saçlarımda Yalnızlıktan üşüyorum Bulamayacağımı bile bile Yine seni arıyorum... Anlatacak nelerim var bir bilsen İçimde ihtilaller kopmuş Kendimi sürgüne verdim Mutluluğum çoktan iflas etmiş İtiraza hakkım yok biliyorum Beni savunmak sana düştü Seni arıyorum... Yarım kalmış şiirlerim gibisin Yaşanmamış çocukluğumsun anılarımda Öylesine eksiğim sensiz Öylesine sahipsiz İşte bütün umutlara havlu attım gidiyorum İçinde geç kalmışlığın çaresizliği Çocuklar gibi ağlıyorum Ve gel gör ki her damla gözyaşımda Yine seni arıyorum...
(alıntı)
Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!
2/4/2008 · Kategori: guzelsozler
Ruhu Üşüyen Kadınlar Ruhu üşüyen kadınların elleri soğuk olur hep,saçları dalgalı. Ayak izleri daha az kalır sahilde. Güneş yüzlerini aydınlatmaya yetmez. Kendi düşünceleridir en korktukları. Yalnızca tebessüm ederler. Yalnızken gözyaşı dökerler yalnızca. Diğerleri yalnız sonbaharda yaklaşabilir onların duyarlılığına. Yalnızdır ruhu üşüyen kadınlar. Bir bestenin iki notası arasındaki es gibidir onlar. Her zaman bekledikleri birşey vardır,ne olduğunu bilmeden. Hayatları boşlukta geçer. Yani hiçbirşey doldurmaya yetmez onların hayatını, Hiçbirşeyin ısıtmaya yetmeyeceği gibi. Dünya üzerinde varlığı kabul edilmiş, Var olmayı kabullenememişlerdir. Geldiği yeri hatırlamaz,gidecekleri yeri bilmezler. Sıradanlığına rağmen gül sever ruhu üşüyen kadınlar.
Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!