Ruhu Üşüyen Kadınlar

Ruhu Üşüyen Kadınlar Ruhu üşüyen kadınların elleri soğuk olur hep,saçları dalgalı. Ayak izleri daha az kalır sahilde. Güneş yüzlerini aydınlatmaya yetmez. Kendi düşünceleridir en korktukları. Yalnızca tebessüm ederler. Yalnızken gözyaşı dökerler yalnızca. Diğerleri yalnız sonbaharda yaklaşabilir onların duyarlılığına. Yalnızdır ruhu üşüyen kadınlar. Bir bestenin iki notası arasındaki es gibidir onlar. Her zaman bekledikleri birşey vardır,ne olduğunu bilmeden. Hayatları boşlukta geçer. Yani hiçbirşey doldurmaya yetmez onların hayatını, Hiçbirşeyin ısıtmaya yetmeyeceği gibi. Dünya üzerinde varlığı kabul edilmiş, Var olmayı kabullenememişlerdir. Geldiği yeri hatırlamaz,gidecekleri yeri bilmezler. Sıradanlığına rağmen gül sever ruhu üşüyen kadınlar.

(serkan  alıntı)

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !